ماچە سروە

باران هه‌موو شته‌کانی شته‌وه‌، یاده‌کانت نه‌بێ!  ئه‌و یادانه‌ی  به‌ بیرکردنه‌وه‌ لێیان لێزمه‌ترین باران داده‌کات.

ئه‌و ئێوارانه‌ی من و باران له‌ژێر چه‌تری تۆدا پیاسه‌مان به‌نێو شاردا ده‌کرد، سه‌را ئاڵتر  و پیره‌مێرد لاو ده‌بوه‌وه‌.  

خۆ به‌یانیانیش که‌ پێکه‌وه‌ له‌گه‌ڵ گزنگ موژده‌ی هاتنی ڕۆژێکی ترمان به‌ شارده‌دا، به‌ر له‌هه‌مووی ماچی گۆنای ئه‌زمڕمان ده‌کرد و به‌ گۆیژه‌دا ماچه‌ سروه‌مان ده‌نارده‌وه‌ بۆ ده‌باشان.

ئه‌و ساته‌شی گه‌ده‌مان برسی ده‌بوو ، ده‌که‌وتینه‌ هه‌ڵهاتن به‌نێو سابونکه‌ران و مه‌ڵکه‌ندیدا ،به‌ په‌له‌ تۆ سه‌رێکی حاجیحانت ده‌داو ، منییش له‌ سه‌ر سوچی قوتابخانه‌ی سورکێودا چاوه‌ڕوانی هاتنه‌وه‌ی ده‌ستی ته‌ڕ و دڵی ته‌ڕتر و ماچی ته‌ڕم لێده‌کردی.

خوایه‌ جورئه‌تی داڕشتنی شه‌وێکم پێببه‌خشه‌ تا له‌ دووتوێی ئه‌ستێره‌ و مانگی ڕووی ئه‌ودا سه‌رخه‌وێک بشکێنم.

23:49 - 4.9.2006 - ناردنی کۆمینت